znów w oviedo. po tygodniu tak bogatym, że aż nie mam pojęcia, od czego zacząć. widzieliśmy afrykę i spontanicznie utworzone rzeki przelewające się przez autostradę. słyszeliśmy nawoływania muezina na gibraltarze i siarczyste przekleństwa polskiego żula pod ratuszem w cadiz. gdzieś tam w międzyczasie zostałam ogłoszona najlepszym djem świata. i na każdym kroku ta niesamowita różnorodność i mnóstwo ciepła i gościnności od ludzi.
będą zdjęcia, w dużych ilościach. ale najpierw trzeba ogarnąć. zdjęcia ogarnąć, uczelnię, pakowanie, wszystko. bo to końcówka już. zimowy kraków już czeka.
silver and gold in the mountains of spain.
