wasn't ever obliged.

gibraltar. where the sunsets are breathtaking. ten przynajmniej był.
a dziś z trójki beirut odświeżył wspomnienia. mmm.

shrew.

without my heart what can i do?

dzień snucia się po stolicy i chłonięcia drobiazgów. uliczka pełna turystów z różnych zakątków świata, dwa piętra wyżej pani w bieliźnie wychyla się z okna, żeby sprawdzić temperaturę. w archikatedrze pan z namaszczeniem przeciera kratkę konfesjonału szmatką. na krakowskim przedmieściu siedzący między gigantycznym leninem a dorównującym mu rozmiarami piłsudskim długowłosy trębacz z marsylianki płynnie przechodzi w rotę. pod kolumną zygmunta ktoś nagle głośno śpiewa 'let's get it started', kilkanaście metrów od niego pan w kontuszu ma przerwę na papierosa.
mnóstwo wszystkiego, a wystarczy zamknąć oczy i znów jestem w stodole, w małej skaczącej grupce w środku tłumu. i fantastycznie jest.

idle days.

nobody raise their voices.

dreszcze od pierwszych dźwięków. i euforia absolutna. w mojej głowie panowie grają dalej.

on the side of my soul.

po strajku komunikacji miejskiej w rzymie, weneckie autobusy kursujące co 10 minut wprawiły mnie w euforię. nie mówiąc już o rozkładzie jazdy na przystankach. paradoksalnie, entuzjazm studzi 40 stopni za oknem. co nie zmienia faktu, że cudnie jest.

venice.

and i call it mine.

coraz bardziej kuszący staje się pomysł przejścia na tryb pod tytułem: śpię w dzień, działam w nocy. albo chociaż na wersję śródziemnomorską ze siestą w środku dnia. temperatura, przy której mogę swobodnie myśleć, zaczyna się między godziną 20 a 21.

beirut.

within dreams we're free.

wracając z zajęć kupiłam sobie rogalika do kawy. kiedy dotarłam do domu, już go nie było. a kawy jeszcze. rozsynchronizowało się.

dawka beirutu na dziś.

where sunsets are all breathtaking.

dzisiejsze słonce. niesamowitość.
scenic world.

i'd bury me dreams underground.

no właśnie. sytuacja za oknem zmierza do tej z obrazka.
więc jeszcze trochę wakacyjności:


kawałek keitha harringa z pizy. ucieszył mnie chyba bardziej, niż krzywa wieża.
do posłuchania na dziś. i do pooglądania przy okazji koniecznie.

turned my life over and over again

po wczorajszym dniu przejście przez rynek późnym popołudniem było jak wisienka na torcie. i w oparach absurdu lekkich. już na szewskiej zostałam poinformowana, że magnez w wodzie dobrze robi na zdrowie. informacja sama w sobie nie robi wrażenia, bardziej jej źródło. którym to źródłem było stado świętych mikołajów. w pełnym rynsztunku i nawet z policyjną obstawą. kolejny mikołaj stał na scenie na rynku i dopytywał się, czy dzieci już umią kolędę. wrażeń dopełniła okazja do obcowania z poezją. tym razem poezja objawiła się na ścianie goethe institut, w formie następującej:

kto rzeczywiście liże i maca
temu się zawsze bardzo opłaca
ta trudna praca

podobno to pan zabłocki popełnił. ciekawe.
a poza tym wczoraj był dzień spotkań. dłuższych i krótszych, planowanych i zupełnie przypadkowych, ale zawsze dobrych. wywołujących uśmiech.
a wcześniej w autobusie moje słuchawki poczęstowały mnie tym. i może to wina wszechobecnych już dekoracji, ale pierwsze kilkanaście sekund skojarzyło mi się ze świętami. takimi filmowymi. z wielką choinką na rockefeller center.